Gonzi

Text 1Notes

Bir şeyler içten gelmeli ve yapılmalı. Ancak o zaman güzel olabiliyor her şey. Sırf beklediğin için gerçekleşmemeli, söylenilmemeli bazı şeyler. Zira hiç bir anlam ifade etmeyen, günlük kullanılan kelimelerden farksız kalıyor.

Text 2Notes

Sana yapilanlardan ders cikarmayip aynisini uygularsan, kaybettiklerini kazanmaktan cok, sacma sapan bir tekrar icine saplanirsin.

Quote 16Notes

Biz çevremizde yaşadığımız hiçbir şeyin oluşumuna ilk başta karar verenler değiliz. Bizden çok önce yapıldı bu ve dönüşe dönüşe bize kadar geldi. Dolayısıyla ne mimari hakkında, ne estetik hakkında, ne insan ilişkileri hakkında bizim söz hakkımız olmadı. Daha da tuhafı bu aralar en iyi tutan sektör; söz hakkın varmış gibi seni inandırmak. Sen seçiyorsun bütün bunları demek. Her neyse; dolayısıyla temel öfke buysa, yani benim bu hayat hakkında hiç söz hakkım yok. Kimse bana sormadı bu binayı böyle yapacağım diye, bu sınırları böylemi çizeceğim diye, başka bir şeyimi yapacağım diye, aile yapısını böylemi kuracağım diye. Kimse, bana hiç bir şey sormadı. Ve aldılar bir yere bıraktılar. İki ihtimal var: ya kendini oralı hissedeceksin, ya da doğduğun andan büyümenle tependeki tavana çarpacak kafan. Bazılarının kafası şeffaf olduğu için geçiyor tavandan. Ve onlar zaten sakinler. Orada bir öfke yok. Ama kafanı vurduğun zaman tavana. O öyle bir acır ki. Seni döver, seni mahveder. İşte o acıyla ömrünü avazın çıktığı kadar bağırara geçirebilirsinde, ya da uğraştığın işler üzerine dökebilirsin. Yazarak, çizerek, müziğe dökerek.

– Hakan Günday’ın, Batman söyleşisinden bir kesit (via kofiakofo)

(Source: kofiakofo)

Via kemal sunal öldü, gülmek bozuldu

Text

Hayatımız boyunca herhalde binlerce hata yapıyoruz. Ortalama 60 yaş biçersek ömrümüze bunun %70’ini hata yaparak geçirdiğimizi söylersem herhalde çok abartmış olmam. Ufak veya büyük hatalar. Hata, hatadır sonuçta. Büyüklüğü ve küçüklüğü konusuna girecek olursam da hatanın hayatımıza etkisi ve kaybettiklerimizin büyüklüğüne bağlı olarak küçük veya büyük hatalar diye ayrıştırabiliriz. Ama işte o kadar ilginç bir hayat yaşıyoruz ki bazen ufak kategorisine aldığımız hatalarımız ileri ki dönemlerimizde kategorisini değiştirip büyük hatalar kategorisine geçiş sağlayabiliyor. Buda yaptığımız hatalar arasında başımıza büyük işler açacak olan, gecenizi gündüzünü sikip size ters takla attırabilecek kapasiteye sahip olandır… Her zaman derler ya hatalarımızdan ders çıkarmak gerekir. Hatta bazılarımız “Yaptığım hatalar beni buralara getirdi” deriz her zaman için. Ama kimse kusura bakmasın hatanızdan çıkaracağınız dersler hepinizin karşısına çıkan mutluluk tarafından silinmektedir. Bir anda, hiç bir şeyin farkına varmadan ders notlarını evde unuttuğunuzun farkına varırsınız. Geç olmuştur artık her şey için, fazla kasmayın koparırsınız kayışları…. Yaptığınız hataların üstüne de o kadar düşmeyin derim ben size. Zira dediğim gibi eşi ve benzeri olmayan bu ilginç yaşam şeklimizde neyin üstüne gittiysek her zaman işler sarpa sarar ve yapılmaması gereken her şeyi yaparız. Tıpkı korktuğumuz şeyleri sürekli düşünüp başımıza gelmesi gibi… Hiç mi tınlamayalım hatalarımızı napalım diye soracak olursanız da elbette hatalarınızı görün ama dediğim gibi o kadar üstüne düşmeyin, sadece yaptığınız şeyin hata olduğunu bilmeniz yeter. Onun dışında gerçekleştireceğiniz tüm eylemleri elinize yüzünüze bulaştıracağınıza emin olabilirsiniz. Yaptım evet. Büyük hatalar yaptım. Ama insanların en doğal hakkı olan hata yapma yetisini aşırı dozda kullandığımdan bir şeyleri yerine geri koymak çok zor görünüyor. En azından şuan için. Belkide hiç bir zaman yerine getiremeyeceğim hatalarımdan dolayı kaybettiğim şeyleri ama şuanda kendimi kandırmaktan başka çarem yok. Sizin varsa bir çareniz anlatın dinlerim buradan. Yazının nereye gideceğini bende en az sizin kadar merak ediyorum emin olabilirsiniz. Zira direkt aklıma geldi şu sıralar yaşadıklarımın tek sebebinin yaptığım hatalar olduğu. Ve o yüzden biraz da günah çıkarıp kafamı rahatlatmak için klavyenin tuşlarına basmak istedim. Sonunu bağlayabileceğimden bile emin olmayaraktan bodoslama daldım… Hatalar diyorduk. Şunu da düşünüyorum mesela, gerçekten hata yapmsaydık? Yani tamam hep hatalarımızın sonucunu olumsuz şeylere bağladık. Ama hiç mi olumlu yönü olmadı? Hep mi siktiri boktan şekle dönüştü hayatımız?. Hiç yapmasaydım geçmişte yaptığım hataları gerçekten mutlu olabilir miydim yoksa? Buda işin garip bi tarafı değil mi? Kaybettiğimiz şeyleri kaybetmeyip şuan bile yaşabilseydik bir çok şeyi, hayatımız o yönde ilerlemiş olsaydı çok mu doğru şeyler olacaktı? Sürekli gülecekmiydik? Cevaplanması gereken sorular… Ama hatalarımızın hayatımıza en büyük etkisi sanırım sadece yolumuzu değiştirmesi. Başkada bir halta yaradığı yok. Yola çıkarsınız hata yaparsınız geri dönüp hemen ardından başka bir yola çıkarsınız. Ve bu labirent içinde dolaşıp dururuz. Ne zaman ki bize göre doğru yolda olduğumuzu düşünürsek o zaman geri dönmeyiz, ya da geri dönemeyiz. Bazen yaptığımız doğruların bile çok uzun süre sonra hata olduğunun farkına varıyoruz. Dediğim gibi saçma sapan bir hayat yaşıyoruz, yaşamak zorunda kalıyoruz. Hata olan ne ? Doğru olan ne bunun bile aynı anda farkına varmıyoruz. İlginç.

(Source: gonzi.org)

Text

Hani boyle insanin ici sizlar ya. Hani boyle cok istedigin bir seyin olmasini beklersin ve bekleme suresiz cok uzundur. Ha iste o uzunluk kadar ozledim seni!

Video

“kör kuyularda bul beni
bul beni bir sahilde çıplak
bir işkence gemisinde elektrikle ayık
bir kışlada kayıp
anne, bir sokak başında
isimsiz yüzsüz bir kimsesiz mezarında
kaybedenler kaybetti yazan mezar taşının altında bul beni
anne bul beni arjantinli annelerin arasında
plaza del mayor’da
anne bul beni galatasaray meydanı’nda
bul beni ramallahlı annelerin
gazzeli annelerin
anne bul beni varşova gettosunda
anne bul beni nico’nun bart’ın italyan annelerinin gözlerinde
anne bul beni
bul beni
anne bul beni bir sokakta
akranlarım bağırırken hala
anne bul beni, bul beni bir sabah
bir sabah diyen adamın gözlerinde bul beni
o sabahı kuran kadınların sözlerinde
anne bul beni ahmet kaya’nın gözlerinde
anne bul beni”

Text

….

Bedenine bombalar baglanmis canli bomba gibisin, kurtarmaya geliyorum. Yanlis bir hareketimde ikimizide havaya ucurabilecegini bilerekten, geriye bizden eser birakmayacagini bilerekten geliyorum… Bu defa dogru kabloyu kesip sarilacagim sana tum benligimle, sonsuza dek, her seyi goze alarak….

Text